!...يواشــكـــي

چه زود پیر شدم

موهای سپید

چشمان کم سو

شانه های خمیده

دستان لرزان

آلزایمر

تیر کشیدن قلب

اما

هنوز عاشقم...

و ایمان دارم خدا هست

یه صبح دیگه شروع شد مهم نیست با من باشه یا بر علیه من مهم اینه که بهش خوش آمد می گم...

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم

 
 

اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم

 
 
 

 

 

یک قطره آبم که در اندیشه دریا

 
 

افتادم و باید بپذیرم که بمیرم

 


 
 
 

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم

 
 

یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

 
 


 
 

این کوزه ترک خورد! چه جای نگرانی است

 
 

من ساخته از خاک کویرم که بمیرم

 
 

 

 
 

خاموش مکن آتش افروخته ام را

 
 

بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم...

                                                                                                    13

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱٠/۱۱ساعت ٩:۳٦ ‎ق.ظ توسط می سم نظرات () |