!...يواشــكـــي

برای تنها خواهرم مریم مهربانم

صبوریت قابل ستایش

مهربانیت وصف ناشدنی

تنهاییت...

چشمانت مرا تا ناکجا آبادها می برد و نمی دانم چه حکمتیست این روزها نبودنت را تاب نمی آورم

کاش روزی بیایید تا ذره ای از لطفت را جبران کنم اما اگر عمر مجال دهد...

دوستت دارم تا نفس میکشم

دلم تنگ است می دانی پناهم شانه های توست

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱٠/٢٧ساعت ٢:۱۳ ‎ب.ظ توسط می سم نظرات () |